Hoy es el día de San Valentín,
curiosamente se ha relacionado a este santo —y más concretamente
su día— con el amor. No obstante, la historia de este nada tiene
que ver con los enamorados. Realmente, no tenemos muchas noticias
acerca de este mártir cristiano. Lo que sabemos es que fue un sacerdote que vivió en el siglo III,
durante el reinado del emperador Claudio II. A
continuación, leamos la vida del santo incluida en la obra de
Jacopus a Voragine:
Valentinus
dicitur quasi valorem tenens, hoc est, in sanctitate perseverans. Vel
dicitur Valentinus, quasi valens tyro, id est, miles Christi. Miles
dicitur valens, qui nunquam cecidit, fortiter ferit, se valenter
defendit, potenter vincit. Sic Valentinus non cessit martirium
vitando, percussit ydololatriam evacuando, defendit fidem
communiendo, vicit patiendo.
Valentinus
reverendus presbiter fuit, quem Claudius imperator se adduci faciens
interrogavit dicens : quid est Valentine ? Car amicitia
nostra non frueris, ut Deos nostros adores et superstitionem tuae
abjicias vanitatis. Cui Valentinus : si gratiam Dei scires, ista
nequaquam diceres, sed ab ydolis animum revocares et Deum, qui est in
caelis adorares. Tunc quidam, qui Claudio adstabat, dixit : quid
vis dicere, Valentine, de sanctitate Deorum nostrorum ? Cui
Valentinus : ego de iis nil dico, nisi quod fuerunt homines
miseri et omni immunditia pleni. Ad quem Claudius : si Christus
verus Deus est, cur mihi non dicis, quod verum est ? Cui
Valentinus : vere Christus solus est Deus, in quem si
credideris, anima tua salvabitur, republica augebitur, omnium
inimicorum tibi victoria concedetur. Respondens autem Claudius
adstantibus dixit : viri Romani audite, quam sapienter et recte
homo loquitur iste. Tunc dixit praefectus : seductus est
imperator : quomodo deseremus, quod ab infantia tenuimus ?
Et tunc cor Claudii immutatum est. Traditur autem cuidam principi in
custodiam et cum in domum eius ductus fuisset, dixit ; domine
Jesu Christe, verum lumen, illumina domum istam, ut te verum Deum
cognoscant. Cui praefectus : miror te dicentem, quod Christus
est lumen : equidem si filiam meam diu caecam illuminaverit,
faciam, quaecunque praeceperis. Tunc Valentinus orans eius filiam
caecam illuminavit et omnes de dome convertit. Tunc imperator
Valentinum decollari praecepit circa annum CCLXXX.
Jacopus a Voragine, Legenda
aurea, cap. XLII
Este relato tampoco nos proporciona muchas más pistas acerca de la vida del santo. La única información que nos da es que Valentín fue llevado ante el emperador y, después de hablar con él, el santo parece que, por un momento, convence al soberano. Sin embargo, el prefecto interviene y hace que Claudio rectifique. Entonces, el mismo prefecto se lleva a Valentín a su casa y lo encierra. Allí ve cómo el santo reza al Señor y, en ese momento, el carcelero dice que si el Dios cristiano es capaz de devolverle la vista a su hija, él hará todo lo que quiera. Después de orar, la hija del prefecto recupera la vista y todos los de la casa se convierten. A pesar de haber obrado este milagro, Valentín no puede escapar de la ejecución.

No hay comentarios:
Publicar un comentario