sábado, 14 de febrero de 2015

De Sancto Valentino

Hoy es el día de San Valentín, curiosamente se ha relacionado a este santo —y más concretamente su día— con el amor. No obstante, la historia de este nada tiene que ver con los enamorados. Realmente, no tenemos muchas noticias acerca de este mártir cristiano. Lo que sabemos es que fue un sacerdote que vivió en el siglo III, durante el reinado del emperador Claudio II. A continuación, leamos la vida del santo incluida en la obra de Jacopus a Voragine:

Valentinus dicitur quasi valorem tenens, hoc est, in sanctitate perseverans. Vel dicitur Valentinus, quasi valens tyro, id est, miles Christi. Miles dicitur valens, qui nunquam cecidit, fortiter ferit, se valenter defendit, potenter vincit. Sic Valentinus non cessit martirium vitando, percussit ydololatriam evacuando, defendit fidem communiendo, vicit patiendo.

Valentinus reverendus presbiter fuit, quem Claudius imperator se adduci faciens interrogavit dicens : quid est Valentine ? Car amicitia nostra non frueris, ut Deos nostros adores et superstitionem tuae abjicias vanitatis. Cui Valentinus : si gratiam Dei scires, ista nequaquam diceres, sed ab ydolis animum revocares et Deum, qui est in caelis adorares. Tunc quidam, qui Claudio adstabat, dixit : quid vis dicere, Valentine, de sanctitate Deorum nostrorum ? Cui Valentinus : ego de iis nil dico, nisi quod fuerunt homines miseri et omni immunditia pleni. Ad quem Claudius : si Christus verus Deus est, cur mihi non dicis, quod verum est ? Cui Valentinus : vere Christus solus est Deus, in quem si credideris, anima tua salvabitur, republica augebitur, omnium inimicorum tibi victoria concedetur. Respondens autem Claudius adstantibus dixit : viri Romani audite, quam sapienter et recte homo loquitur iste. Tunc dixit praefectus : seductus est imperator : quomodo deseremus, quod ab infantia tenuimus ? Et tunc cor Claudii immutatum est. Traditur autem cuidam principi in custodiam et cum in domum eius ductus fuisset, dixit ; domine Jesu Christe, verum lumen, illumina domum istam, ut te verum Deum cognoscant. Cui praefectus : miror te dicentem, quod Christus est lumen : equidem si filiam meam diu caecam illuminaverit, faciam, quaecunque praeceperis. Tunc Valentinus orans eius filiam caecam illuminavit et omnes de dome convertit. Tunc imperator Valentinum decollari praecepit circa annum CCLXXX.
Jacopus a Voragine, Legenda aurea, cap. XLII


Este relato tampoco nos proporciona muchas más pistas acerca de la vida del santo. La única información que nos da es que Valentín fue llevado ante el emperador y, después de hablar con él, el santo parece que, por un momento, convence al soberano. Sin embargo, el prefecto interviene y hace que Claudio rectifique. Entonces, el mismo prefecto se lleva a Valentín a su casa y lo encierra. Allí ve cómo el santo reza al Señor y, en ese momento, el carcelero dice que si el Dios cristiano es capaz de devolverle la vista a su hija, él hará todo lo que quiera. Después de orar, la hija del prefecto recupera la vista y todos los de la casa se convierten. A pesar de haber obrado este milagro, Valentín no puede escapar de la ejecución.

No hay comentarios:

Publicar un comentario